PEMBE PANJURSUZ EV

Geceye ait elimdeki tek resim bu var şimdilik. Eskiden doğum günlerimde hep birşeyler eksik kalırdı benim okur. Ya sevdiğim kişilerin bir kısmı yanımda olamazdı ya da doğum günümden bir kaç gün önce tatsız bir olay olurdu. Ya yeni taşındığımız bir zamana, okula yeni başladığım kimseyi tanımadığım zamanlara denk gelir ve doğum günüme davet edecek kimseyi bulamazdım. İzmir'de üniversite zamanlarında yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmeyen çok yakın 3 kız arkadaşımla 4 yıl boyunca 1 kere bile doğum günümü beraber kutlama şansı bulamamışızdır, düşün yani. Ama bu sefer herkes yanımdaydı. Annem bile süpriz yapıp İzmir'den kalkıp gelmişti. Mekan müzikler bir kenara dün gecenin bu kadar keyifli olmasının en büyük nedeni gelenlerin nerdeyse hepsinin benim gerçekten sevdiğim insanlar olmasıydı. Hepsiyle tek tek çok fazla muhabbet edemesem de orda olmalarından pek mutluydum. Gecenin bilançosu : Çok sarhoştum, çok dans ettim, çok seksi giyinmiştim (uuuUu) Ama değiştirdiğim saç stilim kıyafeti...

foto: Diana Rikasari Bizim kültürümüzünden, yetiştirilme tarzımızdan mütevellit alışmışız hep başımızın çaresine bakmaya, kimseye yük olmamaya... Bu yüzden fazla talepkar değiliz, çok fazla söylenmeyiz, çok çalışırız, emeğimizin karşılığını alamayız ama yine de canımıza tak edene kadar devam ederiz, vazgeçmeyiz heheyt be. Ben uluslararası bir yayımcılık şirketinde çalışıyorum okuyucu. Dolayısıyla patronlarım da dahil hergün bir sürü yabancıyla çalışıyorum. Bu şirketin faaliyet alanıyla, iş hayatıyla ilgili hergün çok fazla şey öğreniyorum lakin öğrendiğim bir başka şey ise; yabancılarla çalışmak. Onca zaman beraber geçirdikten sonra hiç gözlem yapamamış ya da yaptığım gözlemleri hiç paylaşmamış olsaydım ayıp ederdim herhalde. İyi yönlerinden bahsedecek olursak; Kendi çalışma anlayışınla onlarınkini kıyaslamayabilmen, "vay anasını adama bak, bunun için bile talepte bulunuyor, biz olsak ağzımızı açmayız" deyip yeni bir vizyon kazanabilmen mesela. Türklere nazaran daha az aşağı...