PEMBE PANJURSUZ EV

Mevsim değişikliğinden midir, Eylül'ün hali hazırda melankolik bir ay oluşundan mıdır, yoksa benim doğum günüm olan ay olduğundan mıdır bilinmez, ben Eylül'de hep melankolik olurum. Yani olurdum. 28 yıllık hayatımda, kendimi bildim bileli ilk defa bu yıl taş gibi sağlam bir psikoloji ile geçirdim Eylül'ü. Üstelik günlerce dolunay olmasına ve benim aynı ayda iki kere regl olmama rağmen. (Bu tarz bilgileri seninle paylaşmamın sakıncası yoktur umarım okurcum.) Eylül'ün başında Türkiye'de gördüğüm en güzel yerlerden biri olan Akyaka'ya gittim. Huzurun ve keyfin dibine vurdum. Ardından direksiyon derslerim başladı, 6 gün aralıksız araba kullandım hayatımda ilk defa. Dersimin bitişine tekabül eden haftanın pazar günü direksiyon sınavına girecektim. Öncesinden sınav için paramı yatırmış hazır bekliyordum. Ondan sonra da bayram haftası var zaten, kardeşimle 3 günlük bir kaçamak yapacağız.  Önceden bildiğim ama direksiyon sınavımla çakıştığı için gitmeyi düşünmedi...

Geceye ait elimdeki tek resim bu var şimdilik. Eskiden doğum günlerimde hep birşeyler eksik kalırdı benim okur. Ya sevdiğim kişilerin bir kısmı yanımda olamazdı ya da doğum günümden bir kaç gün önce tatsız bir olay olurdu. Ya yeni taşındığımız bir zamana, okula yeni başladığım kimseyi tanımadığım zamanlara denk gelir ve doğum günüme davet edecek kimseyi bulamazdım. İzmir'de üniversite zamanlarında yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmeyen çok yakın 3 kız arkadaşımla 4 yıl boyunca 1 kere bile doğum günümü beraber kutlama şansı bulamamışızdır, düşün yani. Ama bu sefer herkes yanımdaydı. Annem bile süpriz yapıp İzmir'den kalkıp gelmişti. Mekan müzikler bir kenara dün gecenin bu kadar keyifli olmasının en büyük nedeni gelenlerin nerdeyse hepsinin benim gerçekten sevdiğim insanlar olmasıydı. Hepsiyle tek tek çok fazla muhabbet edemesem de orda olmalarından pek mutluydum. Gecenin bilançosu : Çok sarhoştum, çok dans ettim, çok seksi giyinmiştim (uuuUu) Ama değiştirdiğim saç stilim kıyafeti...